Wanneer een verhaal groter wordt dan je dacht
Soms begint een nieuw project met een simpel idee. Een verhaal dat je 'snel' even opschrijft. Een klein experiment misschien. Zo begon het ook deze keer bij mij. Het plan was duidelijk: één verhaal. Een afgerond geheel. Niet te groot, niet te ingewikkeld — gewoon een mooi, op zichzelf staand verhaal.
Maar verhalen hebben soms hun eigen plannen.
Tijdens het schrijven merkte ik al vrij snel dat het verhaal zich niet in één deel liet neerpennen. Er gebeurde te veel. Personages kregen meer diepgang dan ik aanvankelijk had bedacht en bepaalde gebeurtenissen vroegen simpelweg om meer ruimte. Het werd al snel duidelijk: dit verhaal had minstens twee delen nodig. Een tweeluik dus.
En eerlijk gezegd voelde dat ook goed. Twee delen leek precies genoeg om het verhaal te vertellen dat zich in mijn hoofd begon te vormen. Totdat ik de laatste woorden van het tweeluik schreef. Ai, een probleem...
Van tweeluik naar drieluik
Daar, precies op dat moment, besefte ik dat het verhaal eigenlijk nog lang niet klaar was. Er zat nog zoveel in. Verhaallijnen die nog verder konden groeien, personages die nog iets te vertellen hadden en ideeën die zich langzaam begonnen te vormen terwijl ik dacht dat ik al richting de afronding ging. Het voelde simpelweg niet juist om alles in een paar afsluitende zinnen samen te vatten.
En daar begon het te borrelen: misschien moest het wel een drieluik worden...
Mijn personages gingen met me aan de haal. Nieuwe ontwikkelingen dienden zich aan, verbanden werden gelegd en plotseling zag ik hoe het verhaal nóg groter kon worden. Waar het idee ooit klein en overzichtelijk begon, begon het nu echt vorm te krijgen.
Het verhaal kreeg lagen.
Plottwists
In het begin waren er nog niet zoveel plottwists. Het idee was vrij rechtlijnig. Maar hoe langer ik ermee bezig was, hoe meer mogelijkheden zich aandienden. Nieuwe wendingen, verborgen motieven en gebeurtenissen die het verhaal een compleet andere richting konden geven. Het werd complexer, rijker en eerlijk gezegd ook een stuk spannender om te schrijven.
Soms voelt schrijven een beetje alsof je een pad volgt dat je zelf nog niet helemaal kent. Je denkt te weten waar het heen gaat, maar onderweg ontdek je nieuwe afslagen. En soms blijken die afslagen precies te zijn wat het verhaal nodig heeft.
Wat begon als een enkel verhaal, groeide uit tot een tweeluik. En inmiddels weet ik het zeker: dit project wordt een drieluik.
Binnenkort meer!
Reactie plaatsen
Reacties